نحوه عملکرد MPLS

 در پروتکل MPLS مي توان عمليات مسير يابي و تعيين پرش بعدي بسته ها را ترکيبي از دو عمليات مختلف تصور نمود. • عمليات اول ،‌ دسته بندي بسته هاي ورودي به يک سري کلاس هاي معادل هدايت به جلو Forwarding Equivalent Class (FEC) مي باشد. • عمليات دوم ، نگاشت هر FEC به يک پرش بعدي است. طبيعي است که تمامي بسته هايي که به يک FEC يکسان نگاشت مي يابند، از يک مسير واحد عبور ميکنند تا به مقصد برسند. در الگوريتم هاي مسير يابي متداول IP چنانچه دو بسته داراي پيشوند آدرس مقصد يکسان باشند، در اين صورت از يک مسير براي رسيدن به مقصد عبور مي نمايند.

پشته پروتکل فن آوري

در شبکه هاي MPLS با کمک مسير ياب هاي بر چسب موجود در لبه شبکه Label Edge Router بسته هاي ورودي به يک کلاس FEC خاص نگاشت مي يابد.بعد از اين که بسته هاي ورودي به شبکه توسط LER برچسب زده شد، بسته هاي برچسب زده شده وارد شبکه مي شوند. مسيرياب هاي موجود درون شبکه MPLS هيچ گونه آناليزي بر روي اطلاعات موجود در سرآيند لايه سوم بسته ها نمي نمايند، بلکه فقط با توجه به مقدار برچسب هر بسته و با کمک جدول هدايت به جلو اقدام به تعيين پرش بعدي بسته مي کنند.

مسيرياب هاي متداول موجود، با دريافت هر بسته ورودي به پردازش اطلاعات  موجود در سرآيند آن مي پردازند. البته اين کار فقط براي تعيين پرش بعدي نمي باشد، بلکه از آن براي استخراج ساير اطلاعات مورد نياز مانند الويت و کلاس سرويس بسته استفاده مي شود.

برچسب الحاقي به هر بسته نشان دهنده کلاس FEC است که بسته به آن تعلق دارد. فرض کنيد که R1 , R2 دو LSR داخلي شبکه باشند. بعد از مذاکره و توافق اوليه بين R1 , R2 فرض کنيد که R1 تمام بسته هايي را که به کلاس FEC F نگاشت يافته است را با برچسب L به مسيرياب R2 ارسال مي دارد. در اين صورت برچسب L براي مسيرياب هاي R1 ,R2 به ترتيب برچسب خروجي و برجسب ورودي ناميده مي شوند. اين برچسب فقط ارزش محلي دارد و نشان دهنده بسته هاي متعلق به کلاس FEC F ارسالي بين مسيرياب هاي R1 , R2  مي باشد. به عبارت ديگر اگر در جايي ديگر از شبکه برچسب L استفاده شود، ديگر الزاما بسته هاي ارسالي به کلاس FEC F تعلق ندارند.

با توجه به اينکه ترافيک کاربر از R1 به سمت R2 ارسال مي شود ، در اصطلاح به مسيرياب R1 , R2 به ترتيب مسيرياب بالاجريان و پايين جريان گفته مي شود. وظيفه عمليات اختصاص برچسب به عهده مسيرياب پايين جريان مي باشد. به عبارت ديگر مي توان گفت عمليات اختصاص برچسب در جهت معکوس و از سمت مسيرياب پايين جريان به سمت مسيرياب بالاي جريان انجام مي شود.

با استفاده از پروتکل LDP (Label Distribution Protocol ) هر LSR شبکه اقدام به ارسال اطلاعات مربوط به برچسب هاي اختصاص يافته به کلاس هاي مختلف FEC به ساير LSR هاي شبکه مي نمايند، همتاي توزيع برچسب گفته مي شود. تا کنون استانداردهاي متعددي براي انجام عمليات توزيع برچسب در MPLS ارائه شده است، که از بين آنها مي توان به استاندارد BGP , RSVP , RSVP-Tunnels , LDP , CR-LDP اشاره نمود.

چنانچه يک LSR شبکه از LSR مجاور خود درخواست ارسال ليستي از برچسب هاي اختصاص يافته به يک کلاس FEC خاص را بنمايد، در اصطلاح گفته مي شود که عمليات توزيع برچسب درخواست بنا به درخواست مسيرياب پايين جريان صورت مي گيرد.البته در MPLS امکان ارسال ليست فوق بدون دريافت درخواست LSR مجاور نيز وجود دارد، که در اين حالت توزيع برچسب به صورت بدون درخواست مسيرياب پايين جريان انجام مي شود. هر شبکه MPLS معمولا يکي يا هر دو روش توزيع برچسب فوق را پشتيباني مي کند.

1,540
۰
۲ اسفند ۹۲

فرزانه تقدیسی

کارشناس ارشد هوش مصنوعی – پس از اتمام دوره Elastix & MCSE & CCNA & CCNP و اخذ مدارک بین المللی در این حوزه مشغول به کار شدم